Nog één keer genieten met 'n zachte "G".

HET LAATSTE WITTE GOUD IS GEDOLVEN

De feestdag van St. Jan, 24 juni, is traditioneel de laatste dag dat asperges wordt gestoken.

Voor de leden van 't Limburgs Stamboek van 't Gooi in Laren aanleiding om zich nog één keer te buiten te gaan aan deze lekkernij, maar dan wel "de allerbeste, dus uit de eigen provincie...".

In de middaguren arriveerde het bestuur van de Confrérie de l'Asperge Limbourgondie op de Larense Brink met een lading verse asperges die diezelfde ochtend uit de Limburgse grond waren gehaald. Theo Hendriks, lid van 't Genotschap en oud-burgemeester van Laren, nam de kostbare lading in ontvangst, waarna hij een aantal van zijn collega-stamgenoten bij 't Bonte Paard aan het werk zette om ze vakkundig te schillen. "Deze handeling dient zorgvuldig en met de nodige kennis van zaken te gebeuren om te voorkomen dat men een stel houterige stengels op 't bord krijgt. Goeie asperges is net zo zacht als onze "G"...", aldus Harrie van Dooren, de Grand Cellier van de Limburgse Confrérie. Vervolgens konden de bewoners van Zorgcentrum Theodotion mee aanschuiven voor een 3-gangen diner waarbij Marcus Toes, die vooral bekendheid verwierf als uitbater van het fameuze plaatselijke restaurant de Knipscheer, een lokale noot in het zakje deed middels het door hem ontwikkelde dessert van aardbeien met room, Anisette en...veel zwarte peper.

- Oud burgemeester Theo Hendriks neemt de kostbare lading in ontvangst.
Rechts de initiatiefnemer namens 't Limburgs Stamboek Toine van Opbergen.

-Asperges schillen is een serieuze zaak.


Laren, Juni 2007

Het was de leden van 't Limburgs Stamboek van 't Gooi sedert de oprichting in 2005 een doorn in 't oog dat zij, bij de opening van hun maandelijkse bijeenkomsten, bij het zingen van 't Limburgs volkslied, als het ware gedwongen waren om zich ook daarbij te uiten in 't Huilands. Met groot genoegen kan ik u laten weten, dat het Genotschap onlangs derhalve een eigen versie van onze provinciale hymne het licht heeft doen zien. Tevens heeft men de vrijheid genomen om een specifieke regel toe te voegen.

VOLKSLIED

VAN HET GENOTSCHAP
'T LIMBURGS STAMBOEK VAN 'T GOOI

Woo in 't bronsgreun eikehout
de maerelink nog zingk,
de's wo ich gebaore bön,
woaan ich döks nog dink.
Wo ich vriejde in de wei,
mien laeve wortel sjoot...

Limburg mien vaderlandj,
wiesvrouw van de Maas.
Limburg mien baovelandj,
op dich drink ich ein glaas.


HOPJA
Laren, mei 2007

 

Laren, 16 maart 2006

Waerde de veurige maondj de provincie Limburgs ein sjtökske groter door de annexatie van 't gróndjgebied van ein kefee in Laren, veurige waek waerde op dezellefde plek 't Limburgs volksleed offiesjeel oetgebreid.

De leeje van het "Limburgs Sjtambook van 't Gooi" bekieke op aafsjtandj waat zich in de oerprovincie allemaol aafsjpeelt en óngerhaaje óngerein, zover det wilt passe in deeze tiejd, de gebroeke wie die zeen óntsjtaon in häöre moodergróndj. De maonjelikse biejeinkómste waere geäöpend mit 't zinge van het Limburgs volksleed, det eksklusief veur dit gezelsjap waerde oetgebreid mit eine extra regel. De rechte hiejvan ligke netuurlik bie 't Sjtambook.


Protokol van de euverdraag-aovend op dinsdaag veerteen fibberwarie tweedoezjendenzes

Goojen aovend same... en een special welkom aan onze eregast van vanavond, de burgemeester van Laren, de heer Roest. Ook een extra welkom aan de dames en heren van de pers, met name zij die helemaal uit onze oerprovincie zijn overgekomen...

Burgemeester, het Limburgs Stamboek van 't Gooi heeft u natuurlijk niet zomaar uitgenodigd, daarvoor is een speciale reden, afgezien van het feit dat wij het gewoon gezellig vinden dat u er bent. Op die speciale reden kom ik zo dadelijk graag terug, maar eerst dienen er enkele vaste agendapunten afgewerkt te worden. Die geven u overigens een aardige indruk van hetgeen zich hier maandelijks op de 2e dinsdag afspeelt.

De voertaal daarbij is, zoals u zult begrijpen, het Limburgs en dan in alle plaatsgebonden tongvallen die de individuele stamgenoten, op basis van hun afkomst, plegen te hanteren. Voor u wellicht niet zo gemakkelijk te volgen. Wij hebben daarom Theo Hendriks, u wel bekend, verzocht om voor u, waar nodig en mogelijk als vertaler op te treden. Hij staat daarbij onder ede.

 

DIALEK....
Moog ich es eerste 't waord gaeve aan Richarda om ós op de heugte te bringe van 't letste nuujs ...
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Op de aovend "Limburg literair..." waerde veer ónger angere zeer aangenaam verras door Wim Doense dae 't had euver "de sjolk van zien mooder"... ein literair óngerwerp van de hoogste orde...
Wim, de jónges en maedjes zólle dien verhaol nog gaer eine keer heure.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Kómme veer toe aan het kulinaire deil van dees biejeinkóms:
Margot haet zich de veurige keer 't Limburgs kaokbook geleend oet de bibliotheek en veer zeen dus erg benuujd nao zien ervaringe...
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Wie geer weit is ein van de belangwekkende projekte ós taal.
Rene haet 't ontzettend drök mit te probere oos diverse tongvalle toet ein versjtaonbaar geheel te hussele. Renee, sjuut se al ein bietje op?
-------------------------------------------------------------------------------------------------

Vanzellefsjpraekend waerd vanaovend auch gezónge en netuurlik ónger aanveuring van de beheerder van 't meziekarchief Toine van Opbergen.
't Is hem opgevalle, det neet eederein de teks van de koeplette van "Wie sjoon oos Limburg is..." helemaol good oet de kop kint.
Hae deilt dus de teks oet en ich bön benuujd wie det geit klinke.
Burgemeister, geer moog natuurlik geweun mitzinge. Ich haop allein det geer daobiej geine kramp in de tong oplaup... Veer höbbe name;lik nog gein verzekeringsbedrief kinne vinje det 't aandörf om ós kollektief te verzekere...
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Renee, alweer ein good veurbeeld van waat dich nog te doon sjteit, dach ich zo...
Kómme veer aan 't belangriekste programmapunt van deze aovend.

HOLLANDS...
Burgemeester,
Het zal u wellicht verbaasd hebben dat u een uitnodiging kreeg om te verschijnen op een bijeenkomst van het Limburgs Stamboek van 't Gooi, als u überhaupt al op de hoogte was van het bestaan van dit genotschap...
Dat u gekomen bent strekt u tot eer en bevestigt weer eens, dat u in ons dorp niet ten onrechte bekend staat vanwege uw betrokkenheid bij alles wat zich binnen uw gemeentegrenzen afspeelt.
De reden dat wij u graag even persoonlijk willen spreken, vindt zijn grondslag in de roerige tijden die u en wij momenteel doormaken. Daarmee doel ik enerzijds op het onzalige voornemen van de provincie om de Gemeente Laren te doen opgaan in iets dat wel eens "Gooistad" zou kunnen gaan heten.... Ik moet er toch niet aan denken dat wij als Limburgers onze maandelijkse bijeenkomsten in Gooistad zouden moeten houden, of in "Laricum" of "Laversum... "BEL-gemeente" zou ons nog wel hebben aangesproken, want dat klinkt nog 'n beetje naar loeënde klokke... Maar ja, deze optie is dus onlangs door een stel Utrechtenaren in Eemnes onderuit gehaald.
Wij lopen als genotschap met dit gedoe rond de gemeentelijke herindeling dus een aantal risico's. En daar hebben wij geen trek in... Er is met de provincie Limburg in het verleden namelijk al genoeg heen en weer geschoven.
Zo dachten wij ooit dat we bij Duitsland hoorden, bleken we toch weer Frans te moeten praten, om vervolgens te worden bezet door de Spanjaarden, waarna Limburg ineens "Gelre" bleek te heten...
En toen we dan eindelijk definitief als wormvormig aanhangsel van Holland mochten fungeren, werd onze hoop op een prettige toekomst in de zestiger jaren Joop den Uyl persoonlijk de grond in geboord, in de mijngaten notebene die wij zelf gegraven hadden...
Met andere woorden: D'r zeen ós in de historie al genóg oore aangeneijd...


Anderzijds zijn wij als Stamboek inmiddels dus danig verknocht geraakt aan deze mooie plek, dat wij het, ook 'n beetje in ons eigen belang, als onze plicht zien om te proberen uw zorgen omtrent herindeling en dergelijke een beetje te verlichten.

Allereerst zijn wij overgegaan tot iets dat politiek Den Haag nog steeds niet voor elkaar heeft gekregen, namelijk: het kiezen van een kompetente, lokale bestuurder. In de goede traditie van de Limburgse cultuur is dat natuurlijk: een Waarnemend Gouverneur.
Dat Theo Hendriks er zelf even niet bij was toen zijn benoeming werd bekrachtigd, doet hier even niet ter zake...de versiering die hoort bij deze waardigheid zal 'm goed staan... (Richarda)
Vervolgens is voor alle zekerheid bepaald, dat op de avond van de 2e dinsdag van elke maand, de grond van Café 't Bonte Paard zal behoren tot Limburgs grondgebied, Dáárover hoeft u zich dan tenminste geen zorgen meer te maken.
Wij hebben een en ander laten vastleggen in een proclamatie en ik wil onze kamerheer verzoeken die even voor te lezen.....
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Mag ik u dan nu vragen dit document voor akkoord te komen tekenen, evenals de Waarnemend Gouverneur, aan deze tekentafel....
En ik wil graag een copie overhandigen aan Frank van Dijk, de uitbater van deze lokaliteit, met het verzoek hem voor eens en altijd, en in zijn eigen belang, een eervolle plek te geven.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Burgemeester, dat wij vereerd zijn met uw medewerking willen wij vervolgens graag onderstrepen met iets tastbaars. Het is typisch Limburgs en vloeibaar in al zijn tastbaarheid. Ook handig als u straks ín de gemeenteraad misschien gevraagd gaat worden of deze annexatie nog wat heeft opgeleverd...?
En voor thuis...Margot?
(zoer vleis)

(Antwoord burgemeester?)

Dames en here, noe dét dus good geregeld is, kinne veer ós mit ein gerös hert euvergaeve aan ós gebroekelikke zake.
Es nog eemes get wilt zegke: hiej sjteit de bel...
Ich wins ós eine plezeerige aovend.