Nog
één keer genieten met 'n zachte "G".
HET LAATSTE
WITTE GOUD IS GEDOLVEN
De feestdag van St.
Jan, 24 juni, is traditioneel de laatste dag dat asperges wordt gestoken.
Voor de leden van
't Limburgs Stamboek van 't Gooi in Laren aanleiding om zich nog één
keer te buiten te gaan aan deze lekkernij, maar dan wel "de allerbeste,
dus uit de eigen provincie...".
In
de middaguren arriveerde het bestuur van de Confrérie de l'Asperge
Limbourgondie op de Larense Brink met een lading verse asperges die diezelfde
ochtend uit de Limburgse grond waren gehaald. Theo Hendriks, lid van 't
Genotschap en oud-burgemeester van Laren, nam de kostbare lading in ontvangst,
waarna hij een aantal van zijn collega-stamgenoten bij 't Bonte Paard
aan het werk zette om ze vakkundig te schillen. "Deze handeling dient
zorgvuldig en met de nodige kennis van zaken te gebeuren om te voorkomen
dat men een stel houterige stengels op 't bord krijgt. Goeie asperges
is net zo zacht als onze "G"...", aldus Harrie van Dooren,
de Grand Cellier van de Limburgse Confrérie. Vervolgens konden
de bewoners van Zorgcentrum Theodotion mee aanschuiven voor een 3-gangen
diner waarbij Marcus Toes, die vooral bekendheid verwierf als uitbater
van het fameuze plaatselijke restaurant de Knipscheer, een lokale noot
in het zakje deed middels het door hem ontwikkelde dessert van aardbeien
met room, Anisette en...veel zwarte peper.
- Oud burgemeester
Theo Hendriks neemt de kostbare lading in ontvangst.
Rechts de
initiatiefnemer namens 't Limburgs Stamboek Toine van Opbergen.

-Asperges
schillen is een serieuze zaak.
|
Laren,
Juni 2007
Het was de
leden van 't Limburgs Stamboek van 't Gooi sedert de oprichting in 2005
een doorn in 't oog dat zij, bij de opening van hun maandelijkse bijeenkomsten,
bij het zingen van 't Limburgs volkslied, als het ware gedwongen waren
om zich ook daarbij te uiten in 't Huilands. Met groot genoegen kan ik
u laten weten, dat het Genotschap onlangs derhalve een eigen versie van
onze provinciale hymne het licht heeft doen zien. Tevens heeft men de
vrijheid genomen om een specifieke regel toe te voegen.
VOLKSLIED
VAN
HET GENOTSCHAP
'T LIMBURGS STAMBOEK VAN 'T GOOI
Woo
in 't bronsgreun eikehout
de maerelink nog zingk,
de's wo ich gebaore bön,
woaan ich döks nog dink.
Wo ich vriejde in de wei,
mien laeve wortel sjoot...
Limburg
mien vaderlandj,
wiesvrouw van de Maas.
Limburg mien baovelandj,
op dich drink ich ein glaas.
HOPJA
Laren, mei 2007
|
Laren,
16 maart 2006
Waerde de
veurige maondj de provincie Limburgs ein sjtökske groter door de
annexatie van 't gróndjgebied van ein kefee in Laren, veurige waek
waerde op dezellefde plek 't Limburgs volksleed offiesjeel oetgebreid.
De leeje
van het "Limburgs Sjtambook van 't Gooi" bekieke op aafsjtandj
waat zich in de oerprovincie allemaol aafsjpeelt en óngerhaaje
óngerein, zover det wilt passe in deeze tiejd, de gebroeke wie
die zeen óntsjtaon in häöre moodergróndj. De maonjelikse
biejeinkómste waere geäöpend mit 't zinge van het Limburgs
volksleed, det eksklusief veur dit gezelsjap waerde oetgebreid mit eine
extra regel. De rechte hiejvan ligke netuurlik bie 't Sjtambook.

Protokol van de euverdraag-aovend op dinsdaag veerteen fibberwarie
tweedoezjendenzes

Goojen
aovend same... en een special welkom aan onze eregast van vanavond,
de burgemeester van Laren, de heer Roest. Ook een extra welkom aan de
dames en heren van de pers, met name zij die helemaal uit onze oerprovincie
zijn overgekomen...
Burgemeester,
het Limburgs Stamboek van 't Gooi heeft u natuurlijk niet zomaar
uitgenodigd, daarvoor is een speciale reden, afgezien van het
feit dat wij het gewoon gezellig vinden dat u er bent. Op die
speciale reden kom ik zo dadelijk graag terug, maar eerst dienen
er enkele vaste agendapunten afgewerkt te worden. Die
geven u overigens een aardige indruk van hetgeen zich
hier maandelijks op de 2e dinsdag afspeelt.
De voertaal daarbij is, zoals u zult
begrijpen, het Limburgs en dan in alle plaatsgebonden
tongvallen die de individuele stamgenoten, op basis van hun afkomst, plegen
te hanteren. Voor u wellicht niet zo gemakkelijk te volgen. Wij hebben
daarom Theo Hendriks, u wel bekend, verzocht om voor
u, waar nodig en mogelijk als vertaler op te treden. Hij staat daarbij
onder ede.
DIALEK....
Moog ich es eerste 't waord gaeve aan Richarda om ós
op de heugte te bringe van 't letste nuujs ...
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Op de aovend "Limburg literair..." waerde veer
ónger angere zeer aangenaam verras door Wim Doense
dae 't had euver "de sjolk van zien mooder"...
ein literair óngerwerp van de hoogste orde...
Wim, de jónges en maedjes zólle dien verhaol nog gaer eine
keer heure.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Kómme veer toe aan het kulinaire deil van dees
biejeinkóms:
Margot haet zich de veurige keer 't Limburgs
kaokbook geleend oet de bibliotheek en veer zeen dus erg benuujd
nao zien ervaringe...
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Wie geer weit is ein van de belangwekkende projekte ós
taal.
Rene haet 't ontzettend drök mit te probere oos diverse tongvalle
toet ein versjtaonbaar geheel te hussele. Renee, sjuut se al ein bietje
op?
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Vanzellefsjpraekend
waerd vanaovend auch gezónge en netuurlik ónger
aanveuring van de beheerder van 't meziekarchief Toine van Opbergen.
't Is hem opgevalle, det neet eederein de teks van de koeplette van
"Wie sjoon oos Limburg is..." helemaol good oet
de kop kint.
Hae deilt dus de teks oet en ich bön benuujd wie det geit klinke.
Burgemeister, geer moog natuurlik geweun mitzinge.
Ich haop allein det geer daobiej geine kramp in de tong
oplaup... Veer höbbe name;lik nog gein verzekeringsbedrief kinne vinje
det 't aandörf om ós kollektief te verzekere...
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Renee, alweer ein good veurbeeld van waat dich nog te doon sjteit, dach
ich zo...
Kómme veer aan 't belangriekste programmapunt van deze aovend.
HOLLANDS...
Burgemeester,
Het zal u wellicht verbaasd hebben dat u een uitnodiging
kreeg om te verschijnen op een bijeenkomst van het Limburgs Stamboek
van 't Gooi, als u überhaupt al op de hoogte
was van het bestaan van dit genotschap...
Dat u gekomen bent strekt u tot eer en bevestigt weer eens, dat u in ons
dorp niet ten onrechte bekend staat vanwege uw betrokkenheid bij
alles wat zich binnen uw gemeentegrenzen afspeelt.
De reden dat wij u graag even persoonlijk willen spreken, vindt zijn grondslag
in de roerige tijden die u en wij momenteel doormaken.
Daarmee doel ik enerzijds op het onzalige voornemen van de provincie
om de Gemeente Laren te doen opgaan in iets dat wel eens "Gooistad"
zou kunnen gaan heten.... Ik moet er toch niet aan denken dat wij als
Limburgers onze maandelijkse bijeenkomsten in Gooistad zouden moeten houden,
of in "Laricum" of "Laversum... "BEL-gemeente"
zou ons nog wel hebben aangesproken, want dat klinkt nog 'n beetje naar
loeënde klokke... Maar ja, deze optie is dus onlangs door
een stel Utrechtenaren in Eemnes onderuit gehaald.
Wij lopen als genotschap met dit gedoe rond de gemeentelijke herindeling
dus een aantal risico's. En daar hebben wij geen trek in... Er is met
de provincie Limburg in het verleden namelijk al genoeg heen en
weer geschoven.
Zo dachten wij ooit dat we bij Duitsland hoorden, bleken
we toch weer Frans te moeten praten, om vervolgens te
worden bezet door de Spanjaarden, waarna Limburg ineens "Gelre"
bleek te heten...
En toen we dan eindelijk definitief als wormvormig aanhangsel
van Holland mochten fungeren, werd onze hoop op een prettige
toekomst in de zestiger jaren Joop den Uyl persoonlijk de grond in geboord,
in de mijngaten notebene die wij zelf gegraven hadden...
Met andere woorden: D'r zeen ós in de historie al genóg
oore aangeneijd...
Anderzijds zijn wij als Stamboek inmiddels dus danig
verknocht geraakt aan deze mooie plek, dat wij het, ook 'n beetje in ons
eigen belang, als onze plicht zien om te proberen uw zorgen omtrent
herindeling en dergelijke een beetje te verlichten.
Allereerst
zijn wij overgegaan tot iets dat politiek Den Haag nog
steeds niet voor elkaar heeft gekregen, namelijk: het kiezen van
een kompetente, lokale bestuurder. In de goede traditie van de
Limburgse cultuur is dat natuurlijk: een Waarnemend Gouverneur.
Dat Theo Hendriks er zelf even niet bij was toen zijn
benoeming werd bekrachtigd, doet hier even niet ter zake...de
versiering die hoort bij deze waardigheid zal 'm goed staan... (Richarda)
Vervolgens is voor alle zekerheid bepaald, dat op de avond van de 2e
dinsdag van elke maand, de grond van Café 't Bonte Paard
zal behoren tot Limburgs grondgebied, Dáárover
hoeft u zich dan tenminste geen zorgen meer te maken.
Wij hebben een en ander laten vastleggen in een proclamatie
en ik wil onze kamerheer verzoeken die even voor te lezen.....
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Mag ik u dan nu vragen dit document voor akkoord te komen tekenen,
evenals de Waarnemend Gouverneur, aan deze tekentafel....
En ik wil graag een copie overhandigen aan Frank
van Dijk, de uitbater van deze lokaliteit, met het verzoek hem
voor eens en altijd, en in zijn eigen belang, een eervolle
plek te geven.
-------------------------------------------------------------------------------------------------
Burgemeester, dat wij vereerd zijn met uw medewerking
willen wij vervolgens graag onderstrepen met iets tastbaars. Het
is typisch Limburgs en vloeibaar in al zijn tastbaarheid. Ook
handig als u straks ín de gemeenteraad misschien gevraagd
gaat worden of deze annexatie nog wat heeft opgeleverd...?
En voor thuis...Margot?
(zoer vleis)
(Antwoord
burgemeester?)
Dames en
here, noe dét dus good geregeld is, kinne veer ós mit ein
gerös hert euvergaeve aan ós gebroekelikke
zake.
Es nog eemes get wilt zegke: hiej sjteit de bel...
Ich wins ós eine plezeerige aovend.
|